ستاره شناسان کشف کرده اند که زمين يک سري جير جيرها و سوت هاي گوش خراشي از خود ساطع مي کند که هر موجود فضايي مي تواند انها را بشنود. يک نوار جديد که به تازگي در فضا ضبط شده است نشان مي دهد که اين سر و صداي زمين گوش خراش و وحشتناک است.

دانشمندان از دهه 1970 از اين پديده آگاه بوده اند. اين امواج در بالاي کره زمين در جاييکه ذرات شارژ شده ناشي از بادهاي خورشيدي با حوزه مغناطيسي زمين برخورد مي کنند ايجاد مي شوند.

يونوسفر (يون هاي سپهر)، که يک لايه شارژ شده در بالاي جو ما هستند جلوي اين امواج راديويي را مي گيرند و نمي گذارند آنها به زمين برسند که به نظر محققان اين پديده مثبت و مفيدي است زيرا اين امواج راديويي که در خارج از اين جهان توليد مي شوند، ده هزار برابر قوي تر از قدرتمندترين سيگنال نظامي هستند و مي توانند تمام پايگاه هاي راديويي روي زمين را از کار بياندازند.

نظريه پردازان از مدت ها پيش به اين امواج راديويي پي برده بودند اما اطلاعات جديد به دست آمده از چهار ماهواره در حال پرواز در مدارهايي با ارتفاع زياد که در چارچوب "ماموريت کلاستر (خوشه)" سازمان فضايي اروپا سرگرم ثبت اطلاعات هستند، نشان مي دهد که انفجار امواج راديويي به يک شيوه پرتو-مانند راهي کيهان مي شوند.
يافته جديد بدان معناست که اين امواج براي افرادي که ممکن است آنها را بشنوند قابل تشخيص تر از حدي است که قبلا تصور مي شد. اين امواج که (AKR) يا "تشعشع کيلومتري شفقي" خوانده مي شود از يک "روزنه" باريک مي تابند مثل اينکه فردي پوششي جلوي يک چراغ قوه گذاشته باشد و روزنه اي براي خروج پرتو باز کرده باشد.

ستاره شناسان در زمين اگر بتوانند تلسکوپ راديويي جديدي بسازند که به اندازه کافي براي تحقيقات بزرگ باشد مي توانند از اين علم براي کشف سياره هاي اطراف ساير ستارگان استفاده کنند. آنها همچنين مي توانند با مطالعه AKR اطلاعات بيشتري درباره مشتري و زحل بدست آورند.

انفجارهاي AKR -- که موتل و همکارانش 12 هزارتاي آنها را مطالعه کرده اند -- در نقاطي به اندازه يک شهر بزرگ که در چند هزار مايلي بالاي زمين و در بالاي منطقه اي که نورهاي شمالي از آن ناشي ميشوند، سرچشمه مي گيرند.